Το παραμυθοβιβλίο της ΣΤ΄τάξης. - Τα παιδιά μας γράφουν... - Περιεχόμενα ιστοσελίδας - Δημοτικό Σχολείο Νέου Χωριού
Main | Sign Up | Login | RSSΚυριακή, 11/12/2016, 09:01

Δημοτικό Σχολείο Νέου Χωριού

Site menu
Section categories
Η ιστορία του χωρίου μας. [1]
Ήθη και έθιμα της περιοχής μας. [1]
Το σχολείο μας στα χρόνια τα παλιά. [5]
Τα παιδιά μας γράφουν... [16]
Δάσκαλοι και γονείς αρθρογραφούν. [4]
Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων [12]
Τα μαθήματα σκακιού [2]
Our poll
Rate my site
Total of answers: 23
Statistics

Σύνολο συνδεδεμένων χρηστών 1
Επισκέπτης 1
Χρήστης 0

Περιεχόμενα ιστοσελίδας

Main » Articles » Τα παιδιά μας γράφουν...

Το παραμυθοβιβλίο της ΣΤ΄τάξης.

Το Κρητικάκι

 

          Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα Κρητικάκι που ζούσε σε ένα χωριό και έβοσκε πρόβατα που είχαν γεννήσει  μικρά αρνάκια. Εκείνη τη φορά τα είχε πάει να βοσκήσουν στο χωράφι του παππού του. Όμως  τρία αρνάκια βγήκαν στο δρόμο και χάθηκαν.

          Το Κρητικάκι στενοχωρήθηκε πολύ. Κλείδωσε λοιπόν όλα τα υπόλοιπα ζώα στην καλύβα για να μην του φύγουν και άρχισε να ψάχνει.

          Έψαχνε στα ξένα περιβόλια και σε ξένες καλύβες μα πουθενά δεν έβρισκε τα τρία αρνάκια. Πήρε τους δρόμους πάνω κάτω  μέχρι που κουράστηκε κι έκατσε σε ένα παγκάκι να ξεκουραστεί. Από τη στενοχώρια του άρχισε τα κλάματα και έλεγε από μέσα του ότι δεν θα ξαναβρώ ποτέ τα αρνάκια μου και ήταν τόσο χαριτωμένα !

          Όμως τ’ αρνάκια του έκαναν  μια μικρή  πλάκα. Ξαφνικά παρουσιάστηκαν μπροστά του, πήγαν δίπλα του και βέλαζαν σαν να του έλεγαν εδώ είμαστε μη στενοχωριέσαι! Το Κρητικάκι χάρηκε τόσο πολύ που άρχισε να πηδά από τη χαρά του και τους υποσχέθηκε ότι δεν θα τα έσφαζε ποτέ!

          Από τότε δε τα άφηνε ούτε στιγμή να του ξεφύγουν από τα μάτια του , έγινα αχώριστοι φίλοι και ποτέ δεν ξαναέφυγαν από το μέρος τους.

          Τερεζάκης Παύλος. Τάξη Στ΄,2007, Δικό μου Παραμύθι
 
                           ,   
 

Ο Μανολιός

 

          Μια ταχινή το Μανολιό έμπεψε γράμμα στην μάνα του και τση έλεγε, πως η ξενιτιά δεν είναι καλή και αναζητά την  Κρήτη . Γιατί δεν είναι να πεις από παέ ως εκειγέ, παρά πρέπει θέλει ώρες πολλές να αποσώσει το αεροπλάνο.

          Η μάνα του η κακομοίρα ήλεγέν του πως αν δεν μπορεί να ζει στην Αμερική να σηκωθεί και να γαΐρει στο σπίτι του και να τση μηνύσει ανέ γαΐρει για να δώσει του  ταχυδρόμου το γαϊδουράκι τωνε να του το βαστά για να γαΐρει καβαλάρης να μην ξεποδαλίζεται. Ως τοσονά δα τση έφτανε ο νους τση.

          Ο ταχυδρόμος  όντε του το λεγε εγελοχαχάριζε και την επερίπαιζε.

          Με τα πολλά κι απής έφταξε ο καιρός ο Μανολιός επήρε την απόφαση και γύρισε οπίσω κοντά στους δικούς του ανθρώπους , όχι όμως με το γάιδαρο αλλά με τ’ αεροπλάνο!

Ζερβουδάκης Στέφανος,Τάξη Στ΄,2007,Κρητική ιστορία

Category: Τα παιδιά μας γράφουν... | Added by: neohorio-dimot (12/02/2009) | Author: Angela Chatzi E W
Views: 262 | Rating: 0.0/0
Total comments: 0
Only registered users can add comments.
[ Sign Up | Login ]
Login form
Search
Site friends
  • Create a free website
  • uCoz Community
  • uCoz Textbook
  • Video Tutorials
  • Official Templates Store
  • Best Websites Examples

  • Copyright MyCorp © 2016